أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ - مال يتيمان را به يتيمان دهيد و حلال را با حلال مبادله مكنيد و اموال آنها را همراه با اموال خويش مخوريد . » / 20 يعنى شما نخست به تباه كردن مال يتيم آغاز مىكنيد و كارتان به تباه كردن اموال خويش مىانجامد : « إِنَّهُ كانَ حُوباً كَبِيراً - اين گناه و ظلم بزرگى است . » چارهء كار يتيم [ 3 ] اسلام براى مسئلهء يتيم يك راه حل اجتماعى قرار داده و آن ازدواج است با بيوه‌زن « صاحب بچه‌هاى يتيم » است . از اينجا در مىيابيم كه فلسفهء تعدد زوجات راه حل برخى مشكلات اجتماعى است . البته جوانى كه مىخواهد زناشويى كند هرگز به پير زن بيوه نمىپردازد ، مگر به عنوان زن دوم خود تا او را در حمايت خود گيرد و حقوق او و فرزندانش را حفظ كند ، زيرا ازدواج با مادر براى شوى او انگيزه‌اى است كه به حفظ حقوق او و فرزندانش ( يتيمان ) قيام كند ، به اعتبار اينكه آنان نيز چون فرزندان نسبى او خواهند شد و در بزرگى او را سودمند خواهند افتاد و او را در نزد مردم بلندآوازه خواهند ساخت . از اينجاست كه قرآن ميان خوف از ستم بر يتيم و تعدد زوجات رابطه‌اى ايجاد مىكند : « وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ - اگر شما را بيم آن است كه در كار يتيمان عدالت نورزيد از زنان هر چه شما را پسند افتد ، دو دو و سه سه و چهار چهار به نكاح درآوريد . » سپس باز مىگردد و مردان را از ازدواجهايى كه با سوء نيت همراه است يا مرد قادر به اداى حق زناشويى نيست منع مىكند : / 21 « فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً - پس اگر بيم آن داريد كه به عدالت