نمىآمد تا چون و چرا كند . بعد در سوره صافات مىفرمايد : تسليمش اين بود : « يا بُنَيَّ انّي اري فِي الْمَنام انّي اذْبَحُكَ فَانْظُرْ ماذا تَري قالَ يا ابَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُني انْ شاءَ اللّهُ مِنَ الصّابِرينَ فَلَمّا اسْلَما وَتَلَّهُ لِلْجَبينِ » ( صافات / 102 و 103 ) . مقام تسليمش اين بود كه به او گفتيم : بچه‌ات را سر ببر . بدون چون و چرا تصميم گرفت بچه را سر ببرد . بعد اين ماجرا را از پسرش نقل مىكند و مىگويد : آن كسىهم كه به مقام والايى رسيد ، آن كسى كه از نسل او مثل پيغمبر اكرم و اميرالمؤمنين و ائمه طاهرين به دنيا آمدند ، آن‌هم تا پدر گفت : پسر جانم مىخواهم سرت را ببرم ، گفت : « يا ابَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ » ؛ آنچه امر شدى به‌جا بياور . من هم اميدوارم صابر باشم : « فَلَمّا اسْلَما وَتَلَّهُ لِلْجَبينِ » ؛ هر دو تسليم شدند ، و ابراهيم بدون چون و چرا كارد را برگلوى پسر گذاشت و او هم بدون چون و چرا در مقابل امر خدا تسليم شد . مىفرمايد : اگر مىگوييم تابع ملت ابراهيم باشيد براى اين است . اگر مىگوييم ابراهيم در دنيا و آخرت به مقام بلندى رسيد ، براى اين مقام تسليم است . معنايش اين است كه اين مقام تسليم است كه در دنيا و آخرت انسان را به مقام بالايى مىرساند . مقام تسليم و بهشت عنداللهي يك آيه داريم كه مىگويد : مقام عنداللهى مال آن كسى است كه مقام تسليم و رضا داشته باشد ؛ تسليم و رضا نه درباره مقدرات ، بلكه تسليم و رضا و تعبد در مقابل خدا ، در مقابل پيغمبر ، در مقابل ائمه و در مقابل اوامر و نواهى الهى مىفرمايد : « بَلي مَنْ اسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ اجْرُهُ عِنْدَ رَبّهِ وَلاخَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاهُمْ يَحْزَنُونَ » ( بقره / 112 ) ؛ آن كسانىكه مقام تسليم پيدا كردند اينها بهشت برايشان كوچك است ، چه بهشت معمولى ، چه بهشت عدن و چه بهشت رضوان . جاى آنها كجاست ؟ « فَلَهُ