فرمودند : معنايش اين است كه كار دنيايش را براى آخرتش مقدم مىدارد ؛ اول ناهار يا شام مىخورد ، بعد نماز مىخواند ؛ نامز برايش سنگينى است كه قرآن هم اتفاقا مىفرمايد : « و انها لكبيرة الا على الخاشعين » « 1 » يعنى بعضى اوقات ما حاضريم يك ساعت ، دو ساعت سرپا بايستيم ، با هم حرف بزنيم ، هيچ چيزمان هم نشود ، خيلى هم با نشاط هستيم ، اما همين ما كه دو ساعت سر پا ايستاده‌ايم و با هم حرف زده‌ايم ، موقع نماز خسته و كوبيده‌ايم ، حال نماز نيست ؛ نمازى كه اگر خيلى عالى بخوانيم بيشتر از يك رفع طول نمىكشد و مىخواهيم اين را در پنج دقيقه تمام كنيم ، لذا از اول شب تا ساعت دوازده مىنشيند هيچ چيزش نيست ، اما وقتى به نماز رسيد ، هيچى ! معلوم است كه اين ماز يك چيزى هست و شيطان و آن بعد جسمى ما خيلى با آن كار دارد ، خيلى ، اما وقتى كه مىرسيم به نماز ، دلمان مىخواهد اين يك ربع پنج دقيقه بشود ، چرا چنين هستيم ؟ قرآن مىگويد : نامسلمانى ، نامسلمانى ، و واى به تو اى نامسلمان ! ! 4 - باز به پيغمبر مىفرمايد : واى به مسلمان نما و آدم متظاهر ، آدم رياكار و دورو « الذينهم يرائون و يمنعون الماعون » . 5 - دسته پنجم مسلمان نما ( كه واى به اين مسلمان نما ) آن كسى

--> ( 1 ) . سوره بقره - آيه 45 .