« إنا عرضنا الامانه على السموات و الارض و الجبال فابين أن يحملنها واشفقن منها و حملها الانسان إنه كان ظلوما جهولا » « 1 » . اما اين انسانى كه امانت را پذيرفت ، به خود خيلى ظالم و جاهل است . قرآن مىگويد : « ظلوماً جهولا - صيغه مبالغه آورده ، راستى اين چنين است ، انسان به خودش خيلى ظالم و جاهل است . انسان جاهل به خودش است زيرا تمام مصيبتهاى الان ما ، زير سر همين است . غرب ، شرق ، تمدن و علم ، « انسان » را نشناخت ، چون نشناخت مىبينيم تمام فرضيه‌هايى كه فلاسفه غرب دارند ، حتى عرفاى غرب و علماى علم اخلاقشان انسان را نشناخته‌اند . كتاب « آيين دوست‌يابى » كتابى است دربارهء اخلاق ، اخلاق غربىها است . سرتا پاى اين كتاب كه شايد بيش از چندين ميليون به زبانهاى زندهء دنيا به چاپ رسيده است . در ضمن كتاب خوبى هم هست ، چكار مىكند ؟ مىگويد : اگر با اخلاق باشى ، مشترى فراوان پيدا مىكنى . چند تا مثال براى كاسبها مىزند ، اگر خوشرو باشى و با مرد خوب حرف بزنى ، محبوب مىشوى . چند تا مثال براى معلمين مىزند ، چند تا مثال براى مدير كارخانه‌ها . تا آخر « آيين دوست‌يابى » انسان را يك حيوان يك بعدى فرض كرده ، همه و همه انسان را يك بعدى فرض كرده‌اند ، خيال كرده‌اند كه يك الاغ است . تمام مصيبت‌ها اين است كه « انسان » را نشناخته‌اند .

--> ( 1 ) . سورهء احزاب - آيهء 72 .