بايد مواظب باشيم توسل به اهل بيت و توسل به دوستان اهل بيت داشته باشيم . آن كسانى كه پيش اهل‌بيت آبرويى دارند مثل حضرت معصومه ( س ) كه در زيارتش مىخوانيم تو « وجيه عند الله » هستى ، تو پيش خدا آبرو دارى از اين جهت من بىآبرو تو را بين خدا و خودم واسطه قرار مىدهم . از نظر تجربه ، توسل اثر بسيار دارد و چيزى نيست كه كسى بتواند منكر آن شود . يكى از بزرگان مىفرمودند : كه وقتى در نجف بودم تب مزمنى داشتم ؛ تبى داشتم كه قطع نمىشد . خيلى دكتر رفتم ولى خوب نشد . رفقا مىخواستند به سر قبر حضرت حر ( ع ) بروند من هم رفتم . مىگويد : اينها مرا در حرم مطهر حضرت حر گذاشتند و خودشان به دنبال تفريحشان رفتند . ديدم يك زن عربى آمد ، اين زن دست به شبكه قبر حضرت حر گرفت و گفت : « يا كاشف الكرب عن وجه الحسين ( ع ) اكشف كربى به حق مولاك الحسين ( ع ) » يعنى اى كسى كه هم و غم را از چهره حسين ( ع ) بردى ، به حق مولايت حسين ( ع ) حاجت مرا بده ، غم مرا رفع كن . دفعه اول و دوم و سوم مرتباً شبكه‌ها را مىگرفت ، چند شبكه گرفت تا اين كه حاجتش را گرفت و رفت . مىگويد من خيلى حالم بد بود ، در كنارى افتاده بودم ، وقتى كه اين صحنه را ديدم خودم را كشان كشان سرقبر حضرت حر رساندم . دستم را روى شبكه اول گذاشتم و همان جمله را گفتم : « يا كاشف الكرب عن وجه