در دعاى كميل اميرالمؤمنين ( ع ) به اين امر تذكر مىدهد « اللهم اغفرلي الذنوب التي تحبس الدعاء » خدايا ، بيامرز گناهانى را كه موجب حبس دعا مىشود ؛ بين من و گفتهء من پرده مىشود . شيخ بزرگوار ما ثقه الاسلام كلينى - عليه الرحمه - در كتاب كافى - كتاب دعاء - رواياتى نقل مىكند . در باب ذنوب هم روايات را نقل مىكند . در روايات مىخوانيم بنده دعا مىكند و بناست كه دعايش مستجاب شود اما گناه مىكند . خطاب مىشود اى ملك مامور استجاب دعا ، دعايش را مستجاب نكن . چرا ؟ خطاب مىشود براى اين كه او گناه كرد ، خود را در معرض سخط من در آورد و كسى كه خود را در معرض سخط من درآورد لياقت ندارد به اين كه به او لبيك بگويم . روى اين اصل در شيعه رسم شده در شبهاى قدر وقتى كه مىخواهند قرآن به سر بگذارند ، قبل از آن منبرى مىگويد توبه كنيد صيغهء توبه مىخواند بعد قرآن به سر مىگذارند . در روايات زياد سفارش شده كه از شرايط مهم دعا اين است كه قبل از آن انسان توبه كند . از اين جهت است كه مىبيند معمولًا دعاها با توبه ، با انابه و با استغفار از گناه شروع مىشود . اولش توبه است ، وسطش توبه است و آخرش توبه است . معمولًا دعاى كميل ، دعاى عرفهء امام حسين ، مناجات شعبانيه و دعاى مكارم الاخلاق ، اين دعاهايى كه در ميان دعاها امتياز دارند