ديگر تاريك است ، تاريك ؛ ديگر دنيا و آخرت وحشتزا است ، وحشتزا ؛ ديگر دنيا ندارد ، قطعاً آخرت هم ندارد . راجع به تهذيب نفس و خودسازى - كه دعا هم خود شعبه‌اى از خودسازى است . اين است كه قرآن پس از يازده قسم مىفرمايد : « قد افلح من زكيها و قدخاب من دسيها « 1 » » يعنى رستگارى فقط و فقط مال كسى است كه مهذب باشد ، و بدبختى و شقاوت دنيا و آخرت هم مال كسى است كه به صفت رذيله‌اى مثل تكبر ، حسادت ، سوء ظن ، قساوت ، بخل و امثال اينها در دل داشته باشد . اگر در تمام قرآن بگرديد آيه‌اى مثل اين آيه پيدا نمىكنيد كه برايش يازده قسم خورده باشد بعد هم با سه ، چهار تأكيد مطلب را فرموده باشد . در مورد دعا هم همين طور است . در قرآن آيه‌اى داريم كه تقريباً در آن بيست نكته به كار رفته است ؛ هفت مرتبه متكلم تكرار شده به خاطر دعا و اين كه خدا در آيه مىفرمايد : به آن كسى كه مرا بخواند عنايت دارم ؛ به كسى كه با من راز و نياز داشته باشد و يارب يارب بگويد نظر خاص دارم ؛ عنايت فوق‌العاده به كسى دارم كه هر چه مىخواهد از من بخواهد .

--> ( 1 ) . سوره شمس - آيات 10 و 9 .