در روايات مىخوانيم نردبان براى رفعت در بهشت قرآن است لذا در روز قيامت خطاب مىشود : آقاى بهشتى ، به اندازه‌اى كه در دنيا قرآن خواندى اينجا بخوان ، براى تو نردبان هست ، هر آيه قرآن يك پله است ، يك درجه است . ما خيلى نمىتوانيم بفهميم كه درجات بهشت يعنى چه . بالا كه نمىرود ، اين بالا رفتن ، بالا رفتن معنوى است نظير ارتقاع علم براى عالم ؛ مثلًا وقتى كه در كلاس هستيد با شاگردان در يك سطح هستيد ، بالاتر نيستيد اما مىگويند معلم بالاتر از شاگرد است يا مىفرمايند كه ما شاگرد اول داريم ، شاگرد دوم و سوم و . . . داريم ، رفوزه داريم ، اين شاگرد از آن شاگرد بالاتر است . اين بالا بودن در اينجا از نظر مادى نيست كه يكى از آنها يك پله از شاگرد ديگر بالاتر رفته باشد ، نه ، همه در سطح يكديگر روى صندلى نشسته‌اند اما بعضى رفعتشان خيلى بيشتر از ديگران است . بهشت اين است و در روايات مىخوانيم كه ارتفاع بهشتى در آنجا به قرآن است . خطاب مىشود : « فاقرأ واصعد » هر مقدار كه در دنيا قرآن خواندى اينجا بالا مىروى « 1 » . روايت مىگويد با هر آيه قرآن كه مىخواند يك پله بالا مىرود . اين گونه آيات و روايات در قرآن و روايات اهل بيت ( ع ) زياد است ، حتى كلينى ( ره ) در اصول كافى ، جلد دوم كتابى راجع به

--> ( 1 ) . اصول كافى باب فضل القرآن .