غفلت در روز سرتا پاى مرا مىگرفت ديگر آنجا الاغ بودم . اتفاقاً روايت هم داريم كه انسان در عالم ملكوت اسمها دارد ، گفتار و كردارش در اين كه آنجا چه اسمى داشته باشد تأثير مىگذارد . در روايت مىخوانيم آن مردى كه غيرت نداشته باشد « سمى فى السماء ديوثا » . ممكن است اينجا اسمش آقا باشد ، با شخصيت باشد اما اين روايت مىگويد در عالم ملكوت به او « ديويث » مىگويند . روايت داريم كه زنى از دنيا مىرود ، ملائكه رحمت مىآيند و روحش را با عظمتى بالا مىبرند ، وقتى به آسمان اول مىرسد ملائكه به استقبالش مىآيند و مرتب مىگويند خانم آمد ، خانم آمد . برعكس هم داريم اگر زنى زبانش نيش داشته باشد ، اگر مردى متكبر باشد ، آن كسى كه غيبت سر تا پايش را گرفته ، آن كسى كه به عرض و ناموس و مال و آبروى مردم تجاوز مىكند ، وقتى او را قبض روح مىكنند ملائكه غلاظ و شداد قبض روحش مىكنند ، با وضع نكبت بارى هم او را به آسمان مىبرند ، وقتى به آسمان اول مىرسد كسى به استقبالش نمىآيد اما مىگويند : سگ آمد ، سگ آمد . همين كه خانم بوده ، آقا بوده « سمى فى السماء كلباً » . نماز شب به آدم اسم مىدهد ؛ يك وقت مىشود كه در عالم ملكوت « سمى متهجداً » ، متهجد ناميده مىشود . اين زن همان است كه شب را بيدار بوده ، اين مرد آن است كه شب بيدار بوده . اگر بتواند اين چنين اسمى در عالم ملكوت پيدا كند ، معلوم است كه