خورده شده : « والفجر وليال عشر و الشفع و الوتر و الليل اذا يسر » ، قسم به طلوع فجر ، قسم به شبهاى دهگانه - دههء ذىالحجه - قسم به نماز شب ، قسم به نماز وتر ، قسم به آخر شب كه نماز شب در آن خوانده مىشود . در قرآن تكرار هم شده مىفرمايد : اگر اين گونه عمل كنى يعنى يك ربع قبل از اذان صبح بيدار شوى « مقام محمود » پيدا مىكنى ، يعنى در ميان مردم مقام و شخصيتى پيدا مىكنى كه همه بپسندند ، همه حسرت شخصيت تو را بخورند ، ابهت در دل دشمن و محبت در دل دوست و نشاط در ميان مردم داشته باشى و بالاتر از همه در جنگ درون پيروز و سربلند باشى . بنابراين ، با يك ربع قبل از اذان صبح مىشود نماز شب به جا آورد . اين كه بگوئيم خدايا . . . مصداق شب زنده‌دار هستيم . اتفاقاً قرآن هم مىفرمايد : « و من الليل » يعنى بعضى از شب را بيدار باش ، بعضى از آخر شب را بيدار باش . در سورهء المزمل به اين نكته اشاره مىفرمايد تا آن اندازه كه مىتوانى . « يا ايها المزمل قم الليل الا قليلا ، نصفه او انقص منه قليلا اوزد عليه ورتل القرآن ترتيلا » . اى پيغمبر ، تا آن اندازه كه مىتوانى در آخر شب بيدار باشى بيدار باش ، گاهى يك ساعت ، زمانى هم دو ساعت ، وقتى هم كه نمىتوانى يك رفع قبل از اذان را ، نيم ساعت قبل از اذان صبح را بيدار باش .