بزرگ اصفهان بوده ، نقل مىكرد كه هر وقت مسأله‌اى از ايشان سئوال مىشود ، اگر مىدانست آهسته جواب مىداد و اما اگر نمىدانست ، با كمال صراحت مىگفت : نمىدانم ؛ اين نشانهء شرح صدر است . ما طلبه‌ها اگر شرح صدر نداشته باشيم ، وقتى مسأله‌اى از ما مىپرسند كه بلد نيستم ، حاضر نيستيم بگوييم نمىدانم ، مىگوييم مسئله اختلافى است نظر فقها مختلف است . يك معلم اگر سعهء صدر نداشته باشد ، دچار ضعف اعصاب شده ، خوب نمىتواند امانتدارى كند ؛ هرگاه در كلاس مطلبى از او سئوال شود و او نداند ، گمان مىكند كه اگر بگويد نمىدانم ، از مقامش كم شده است ، لذا جوابى از پيش خود ساخته و به دانش‌آموز مىگويد . وامصيبت ! و وامصيبت اگر اين پاسخ بافته شده مربوط به دين باشد و انحراف فكرى در دانش‌آموز پديد آورد كه گناهش به گردن معلم است . پس اگر انسان سعه‌صدر داشته باشد ، نه در مشكلات خود را مىبازد و نه در خيرات و خوشيها خود را گم مىكند ، تمام كارهايش آسان مىشود ، اراده‌اش تقويت مىشود ، لكنت زبان پيدا نمىكند و حرفش را به خوبى مىتواند بزند و بالاتر از همه نفوذ كلمه داشته و بر دلها حكومت مىكند . تاريخ پيغمبر اكرم ( ص ) را مطالعه كنيد ؛ وقتى مأمور به تبليغ شد ،