ديگران باشم ، بايد غذايم را به ديگران بدهم ، چگونه مال مردم را خوردم ؟ آيا اين توبه بس است ؟ نه ، علاوه بر اين آنچه خورده و برده بايد پس بدهد . توبه از گناه ، حق‌الناس مردم را اداء كردن و آنها را راضى كردن است ؛ ال اگر نداشت ، حرف ديگرى است ( المفلس فى امان الله ) و روايت دارد كه روز قيامت خدا او را راضى مىكند و هر دو بهشتى مىشوند . قسم چهارم : حق الناس است اما مربوط به ما نيست ؛ مثلًا غيبت ، همان كه شترش در خانه همهء ما خوابيده است و در محل كار وقتى جمعند ، آبروى يك نفر را كه نيست مىريزند . من مىدانم درست است يا نه ؛ مىگويند گرگهايى هستند كه همديگر را مىدرند ، اما اينها دسته جمعى هستند ، هفت هشت گرگ اطراف هم مىنشينند و همديگر را نگاه مىكنند ، تا زمانى كه به يك ديگر خيره‌اند هيچ ، ولى اگر يك كدام غفلت كرد مابقى مىريزند روى او و پاره پاره‌اش مىكنند ؛ اينجا مصداق كاملش را ميان خودمان پيدا مىكنيم ، مثلا شما معلم‌ها كه نخبه‌هاى اين جامعه هستيد ، اگر در اطاق دفتر جمع باشيد و خداى ناكرده پشت سر يكى از دوستان خود كه حضور ندارد حرف بزنيد ، تا جايى كه اگر كسى كارى ضرورى داشت بترسد كه بيرون برود ، اين همان صفت گرگها است و در روز قيامت همين آمها به صورت گرگ وارد صف محشر مىشوند . در اين‌باره شايد بيش از پنجاه آيه در قرآن وجود دارد ؛ روايات