مىآوردند ، يعنى گناه مىكردند و روى گناهشان هم توجيه مىكردند ؛ معلوم است كسانى كه اين گونه باشند ديگر در كارشان استغفارى نخواهد بود ؛ سربرهنه بودن خود را ، نه عريانى بلكه فهميدگى مىدانستند ، چگونه مىشود توبه كنند ؟ قرآن مىفرمايد : « انما التوبة علي الله للذين يعملون السوء بجهاله » . توبه براى آنهايى است كه بديها را از روى جهالت مرتكب مىشوند و يكى از نتايج انقلاب اسلامى ما اين مسئله است كه بسيارى از اين زنها توبه كردند و چون كارشان از روى جهالت بود ، مسلماً توبهء آنان قبول است ؛ نه تنها توبهء آنان پذيرفته است كه خداوند متعال به آنها سلام رسانده ، نه فقط توبهء آنها مقبول است بلكه خدا مىفرمايد : بندهء گنهكارم ، دوستت دارم ، خيلى هم دوستت دارم ، بيا ، بيا كه تو را مىپذيرم . بنابراين ، آيه نمىخواهد بگويد كه اگر گناه از روى عناد و لجاجت باشد چنانچه توبه كرد ، پذيرفته نيست ؛ خير ، در اسلام بن‌بست وجود ندارد بلكه آيه زنگ خطر مىزند كه مواظب باش گناهت از روى لجاجت نباشد ، براى اين كه اگر گناه از روى عناد باشد ، كمتر موفق به توبه خواهى شد . اما در مودر دسته دوم كه مىفرمايد : « يتوبون من قريب » ؛ توبه در مودر آن كسى است كه اگر گناه كرد ، زود توبه كند ؛ اين هم زنگ خطرى است براى كسى كه در توبه مسامحه ( يعنى امروز و فردا ) كند . در جامعه افراد زيادى بوده‌اند كه نماز نمىخواندند ، ظلم مىكردند ، ربا مىخوردند ، خون مردم را مىكشيدند ، جنايتها