الرضا » است يعنى زود آشتى مىكند . همچنين از قرآن و روايات اهل بيت - عليهم السلام - استفاده مىشود كه خداوند نه تنها زود آشتى مىكند ، بلكه كسى كه توبه مىكند ، پروردگار عالم به او سلام مىكند ؛ كسى كه توبه مىكند ، خداوند علاوه بر آن كه گناهش را مىآمرزد ، حسنه هم به او مىدهد ، گناهان او را محو مىكند و به جاى آن گناهان ، براى او حسنه نوشته مىشود ، و به واسطه توبه ، پروردگار عالم زندگى مرفهى به توبه‌كننده عطا مىكند . همانطور كه گناه اثر وضعى دارد و براى گناهكار بدبختى و نكبت به بار مىآورد ، توبه و توجه به خدا نيز موفقيت و زندگى خوشى در پى خواهد داشت . بحثى در ميان عرفا و بزرگان مىباشد كه آيا كسى كه از گناه توبه مىكند ، گناهان او كه تجسم عمل پيدا كرده ، به چه صورت در مىآيد ؟ آيا نابود مىشود ؟ و يا به صورت « لعان » در مىآيد ؟ بين بزرگان اختلاف است . بعضىها از جمله رهبر عظيم الشأن انقلاب - قدس سره الشريف - مىگويند كه اگر كسى از گناه توبه كرد ، پروردگار عالم گناهان او را نيز نابود كرده و از بين مىبرد و در نتيجه نكبتهايى كه اثر وضعى گناهان بوده ، از بين خواهند رفت . قرآن كريم نيز اين نظر را تاييد مىكند . اما بعضى ديگر ، از جمله مرحوم كمپانى - عليه الرحمه - كه يكى