خدا ظالم را هدايت نمىكند ؛ اين هدايت در اينجا همان است كه معنا كردم ، يعنى دست عنايت خدا روى سر ظالم نيست ، خودش را ساقط كرده ، كارى كرده كه ديگر زمينه‌اى براى اين كه خدا دست او را بگيرد نيست ، گناهش او را پست و منحط كرده است . بعد مىفرمايد : مثل اين است كه لب دره سيل زده‌اى خانه ساخته باشد ، معلوم است كه كارش به كجا مىرسد . قرآن مىگويد زندگى توام با گناه اين است ؛ نظير اين آياتى كه خواندم در قرآن شريف مثالهاى فراوانى براى اين موضوع است . قرآن شريف تئورى و فرضيه مىدهد ؛ قرآن كتاب علمى است اما با فرضى كه كتاب علمى است ، كتاب تجربى است ، يعنى قرآن مىگويد عمل كن ، ببين به آن مىرسى يا نه ، اگر رسيدى بدان كه حق است . لذا اگر شما از اول تا آخر قرآن را مطالعه كنيد ، در قرآن راجع به تئورى و فرضيه عمل و تجربه فراوان ديده مىشود . قرآن مىگويد : مسلمان ، مىخواهى يك زندگى اطمينان بخشى داشته باشى ، زندگى كه در آن دلهره و نگرانى و خوف ترس از آينده نباشد ، مىخواهى اين چنين زندگى داشته باشى ؟ « فاي الفريقين احق بالامن ان كنتم تعلمون » « 1 » .

--> ( 1 ) . سوره انعام - آيهء 18 .