اينكه گناه دلهره مىآورد ، كوبندگى و ضعف اعصاب مىآورد ، اضطراب خاطر و دلهره دارد ؛ گنهكار گاهى از گذشته غم مىخورد و گاهى از آينده مىترسد . قرآن شريف مىفرمايد : « مثل الذين كفروا بربهم اعمالهي كرماد اشتدت به الريح في يوم عاصف » « 1 » . يعنى ، آدم گنهكار زندگيش اين است ، به قول طلبه‌ها اين تشبيه معقول به محسوس است ، يعنى وقتى قرآن مىخواهد يك امر معنوى را بفهماند ، آن را در قالب حس مىريزد تا بفهماند . اگر شما در وسط بيابان باشيد و به آنجا مقدارى بوته براى گرم شدن جمع كرده باشيد ، باد تندى بيايد معلوك است كه بوته‌ها را يك جا مىبرد . مىفرمايد : زندگى آدم گنهكار دست آويز بادهاى مخالف مىشود ، يك زندگى پابرجا و خوشى ندارد ، خانه براى او زندان و جامعه براى او نگرانى كننده است و بالاخره ضعف اعصاب سر تا پايش را گرفته به درد چه كنم چه كنم گرفتار است مىنالد تا بميرد . قرآن مىفرمايد : « و لا يزال الذين كفروا تصيبهم بما صنعوا قارعه » « 2 » . چقدر آيه رساست و زنگ خطر دارد ؛ مىفرمايد : آدم گنهكار

--> ( 1 ) . سوره ابراهيم - آيهء 18 . ( 2 ) . سوره رعد - آيهء 31 .