نتوانيد بگوييد ، يعنى اگر گفتيد بدش بيايد . رهبر عظيم الشأن انقلاب - قدس سره شريف - در آن كتابى كه درباره غيبت نوشته‌اند غيبت را اين چنين تعريف مىكنند : « ذكرك اخاك بما يكره » يعنى چيزى كه مكروه انسانها باشد ، اگر پشت سرش بگويى اين غيبت است ، اگر صفت بدى را داشته باشد و پشت سرش بگوييد اين غيبت است و اگر صفت بد را نداشته باشد اين تهمت است ، وامصيبتا كه گناهش از آدم‌كش بالاتر است . ابهت غيبت از دل ما رفته ، گناهش به قدرى بزرگ است كه قرآن شريف گوشت مرده خوردن را با آن يكى مىداند : « و لا يغتب بعضكم بعصاً أيحب أحدكم ان ياكل لحم اخيه هيتاً فكرهتموه » . يعنى مىخواهى مرده‌اى را كه چند روزى است كه در قبر گنديده از قبر بيرون بياوريد و در دفتر يا كلاس شما بگذارند و - العياذ بالله - شما اطراف او را بگيريد و بخوريد ؟ چقدر زشت است ، قرآن مىفرمايد غيبت كردن اين است : « أيحب أحدكم ان ياكل لحم أخيه ميتاً فكرهتموه » يعنى ، نمىخواهيد مرده بخوريد ، پس پشت سر مشلمان غيبت مكنيد . ممكن است يك غيبت ( يعنى كوبيدن شخصيت يك مسلمان ) موجب شود كه خطاب بشود : « بنده من ديگر تو را نمىآمرزم » . « من اهان ولياً فقد باررزنى بالمحاربه » ، اگر كسى شخصيت يك