الشيخ حسين المظاهري
131
جهاد با نفس (فارسى)
طيران مرغ ديدى تو ز پاى بند شهوت * ب - - در آى ، ت - - ا ببينى طيران آدم - - يت آدمى طيران دارد ، همانطور كه مىتوان تسخير فضا كند ، مىتواند تسخير عالم ملكوت و عالم جبروت كند ، مىتواند به جايى برسد كه جبرئيل بگويد : « لودنوت انمله لاحترقت » برو برو كه ديگر جاى من نيست ، جاى تو است ، تويى كه مىتوانى پران شوى و به جايى برسى كه به جز خدا نداند ! اگر انسان صبر در عبادت را كمى تمرين كند ، كمكم برايش لذت عجيبى پيدا مىشود ، ديگر نظير ملائكهالله ، خودكار مىشود ، شما اگر بخواهيد پشت سر كسى اقتداء كنيد يا بخواهيد از او تقليد كنيد ، يا اگر كسى قاضى است و بخواهد قضاوت كند يا شاهد است و بخواهد شهادت بدهد ، بايد عادل باشد ؛ پشت سر هر كسى نمىشود نماز خواند ، هر كسى نمىتواند قاضى باشد ، هر كسى نمىتواند رهبر باشد و هر كسى هم نمىتواند مرجع باشد ، بلكه بايد عادل باشد . « عادل چه كسى است ؟ عادل آن كسى است كه هميشه واجباتش را به جا مىآورد و هيچ گناه نمىكند » ، لذا اگر مثلًا يك مرجع تقليد - ادام الله ظله - ( العياذ بالله ) يك دروغ بگويد ، خود به خود از رهبرى مىافتد ؛ اگر مرجع تقليدى يك غيبت كند خود به خود از مرجعيت