بيشتر از آن دو فضيلت دارد ، خيلى هم سازندگى دارد ، يعنى ممكن است راه صدساله را يك آن پيمود ، چنانچه بسيارى از عرفا صدساله را يك آن ( يك لحظه ) پيمودند و اين به خاطر صبر در معصيت بود . صبر در مشكلات ، كه در اين باره مطالبى بيان شد ، خيلى اهميت دارد ؛ قرآن شريف به شما توصيه مىكند كه در مقابل مشكلات صبر داشته باشيد ، در آخر سورهء فرقان وقتى مؤمن را مىگويد مىفرمايد : « وعباد الرحمن الذين يمشون على الارض هونا و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما » « 1 » . يعنى مرد و زن مسلمانى كه مىتوان او را بنده خدا ناميد اولين صفتش اين است كه خودپسند نيست ؛ مؤمن بودن با خودپسندى مناسبتى ندارد . صفت آدم اين است كه صابر باشد ، اگر شخص نادانى در مقابلش عرض اندام كرد ، نه فقط با او مقابله نمىكند بلكه با زبان نرم او را خاموش مىكند : « واذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما » ، يعنى هنگامى كه با آدم نادان و لجوجى ملاقات كرد ، در مقابل به او سلام مىكند ، يعنى با نرمى با او حرف مىزند و با نرمى او را ساكت مىكند و با ملايمت از او مىگذرد . در اول سوره المزمل به اين بحث ما اشاره‌اى دارد كه براى شما

--> ( 1 ) . سوره فرقان - آيهء 63 .