سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
69
قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى)
1 - كلمهاى است مركّب از كاف تشبيه و ذا يعنى اسم اشاره مانند : رأيت زيدا عالما و رأيت عمرا كذا . 2 - كلمهاى است مركّب از دو كلمه مزبور و كنايه مىباشد از غير عدد مانند : فعلت كذا و كذا . 3 - كلمهاى است مركّب از دو كلمه مزبور و كنايه از عدد بنابراين همچون لفظ « كايّن » مىباشد . اشتراك كذا با كايّن كذا از چهار جهت با « كايّن » مشترك و موافق است : 1 - تركيب . 2 - بناء . 3 - ابهام . 4 - احتياج به تميز . افتراق كذا با كايّن كذا در سه امر با كايّن افتراق دارد : 1 - كذا صدارت نداشته بر خلاف كايّن چنانچه گفته مىشود قبضت كذا و كذا در هما . 2 - تميز كذا لازم است منصوب باشد فلذا نه با لفظ « من » و نه با مضاف مجرور مىشود بخلاف كايّن كه تميزش مجرور مىآيد . 3 - كذا غالبا معطوف عليه واقع مىشود چنانچه گفته مىشود قبضت كذا و كذا در هما بخلاف كايّن . كايّن كايّن : اسمى است مركّب از كاف تشبيه و « اىّ » با تنوين فلذا مىتوان آن را در