قوله : يعنى ذهب بعضهم الى انّ الخ : مقصود از [ بعض ] عباد بن سليمان صميرى است . قوله : مناسبة طبيعيّة : يعنى مناسبت ذاتيّه . قوله : كدلالته على اللّافظ : ضمير در [ دلالته ] به لفظ راجع است و مقصود از [ لافظ ] وجود لافظ و سخنگو مىباشد . قوله : لانّ ما بالذّات لا يزول بالغير : مقصود از [ ما بالذات ] معنا بوده و از [ غير ] قرينه مىباشد . قوله : و لامتنع نقله من معنى الى معنى آخر : ضمير در [ نقله ] به لفظ راجع است . قوله : بحيث لا يفهم منه : ضمير در [ منه ] به لفظ راجع است . قوله : صرفه عن ظاهره : ضمير منصوبى در [ صرفه ] و ضمير مجرورى در [ ظاهره ] به القول بدلالة اللفظ راجع است . قوله : علمى الاشتقاق و التصريف : علم اشتقاق علمى است كه از الفاظ مفرد از حيث اينكه بعضى از آنها منتسب به بعضى بوده بحث مىكند . و علم تصريف علمى استكه از الفاظ مفرد از حيث اصالت حروف و زيادى آنها ، صحّت و اعتلالشان گفتگو مىكند . قوله : خواص بها تختلف : ضمير در [ بها ] به خواص و در [ تختلف ] به حروف راجع است . قوله : كالجهر : جهر عبارتست از خروج حرف از دهان با صداى قوى و اهل فنّ گفته‌اند با وقف بر حرف بعد از همزه ميتوان به آن علم پيدا نمود همچون : اب و اخ و ام .