است . قوله : و ما ذكره المصنّف : كه مجاز صفت براى كلمه مىباشد نه اعراب كلمه . قوله : ضرورة انّه لو كان الخ : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد . قوله : نفيا للملزوم : مقصود از [ ملزوم ] برادر زيد مىباشد . قوله : بنفى لازمه : مراد از [ لازم ] برادر برادر زيد مىباشد . متن الكنايه لفظ اريد به لازم معناه مع جواز ارادته معه ، فظهر انّها تخالف المجاز من جهة ارادة المعنى الحقيقى للّفظ مع ارادة لازمه . شرح عربى الكنايه الكناية فى اللّغة مصدر كنيت بكذا عن كذا او كنوت اذا تركت التّصريح به . و فى الاصطلاح ( لفظ اريد به لازم معناه مع جواز ارادته معه ) اى ارادة ذلك المعنى مع لازمه كلفظ طويل النّجاد و المراد به طول القامه مع جواز ان يراد حقيقة طول النجاد ايضا ( فظهر انّها تخالف المجاز من جهة ارادة المعنى ) الحقيقى ( للفظ مع ارادة لازمه ) كارادة طول القامة بخلاف المجاز فانه لا يجوز فيه ارادة المعنى الحقيقى للزوم القرينة المانعة عن ارادة المعنى الحقيقى . و قوله من جهة ارادة المعنى معناه : من جهة جواز ارادة