سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
268
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى)
ترجمه دنباله رد مختار سكاكى در كلام مصنف مصنّف گويد : و اگر اينطور نباشد پس تبعيّه استعاره است ، در نتيجه بايد بگوئيم : آنچه سكّاكى به آن متمايل شده از گفتار ديگران ما را بىنياز نمىكند . شارح گويد : كلمه [ و الّا ] يعنى و اگر تبعيّهاى را كه استعاره بالكنايه قرار داده حقيقت فرض نكنيم بلكه مجاز بدانيم پس نتيجه اين مىشود كه تبعيّه همچون نطقت الحال استعاره شود چه آنكه ضرورى و بديهى است تبعيّه در اينفرض مجازى بوده كه علاقهاش مشابهت است و استعاره در فعل صرفا تبعيّه بوده نه غير آن ، از اينرو نتيجه اين مىشود كه : آنچه سكّاكى به آن متمايل شده و گفته استعاره تبعيّه به استعاره بالكنايه ردّ مىشود ما را از مقاله ديگران كه گفتهاند : استعاره به تبعيّه و غير آن تقسيم مىشود : بىنياز نمىكند زيرا وى آخر الامر مضطّر مىشود كه به استعاره تبعيّه قائل شود . جواب از تقرير مصنف از بيان اخير مصنّف بعضى جواب داده و گفتهاند :