ان استعمال لفظ المنيّة فى الموت فى مثل اظفار المنية استعمال فيما وضع له بالتحقيق من حيث انّه موضوع له بالتحقيق فى مثل قولنا دنت منيّة فلان بل من حيث ان الموت جعل من افراد السبع الذى لفظ المنيّة موضوع له بالتأويل . و هذا الجواب و ان كان مخرجا له عن كونه حقيقة الا ان تحقيق كونه مجازا او مرادا به الطرف الاخر غير ظاهر بعد . ترجمه انتقاد شارح بجوابى كه بعضى از ادباء از رد مصنف داده‌اند شارح گويد : در جوابى كه بعضى از ادباء از ردّ مصنّف داده‌اند تأمل و اشكال داريم زيرا آنچه اين بعض ذكر نمود مقتضى نيست كه مراد از [ منيّه ] غير موضوع‌له تحقيقى آن باشد تا در تعريف استعاره داخل گردد چون قطع و يقين داريم مقصود از [ منيّه ] مرگ مىباشد و اين لفظ حقيقتا براى آن وضع شده . و اينكه آن را مرادف لفظ [ سبع ] قرار داده و تأويلا و مجازا براى درّنده موضوع قرارش دهيم مقتضى آن نيست كه استعمالش در موت استعاره باشد . جواب شارح از اعتراض مصنف بسكاكى سپس شارح مىگويد :