تا با لفظ لازم غير اقرب . قوله : لجواز ان تختلف : كلمه [ جواز ] يعنى امكان . قوله : و هذا فى الالتزام ظاهر : مشاراليه [ هذا ] اختلاف مراتب اللزوم فى الوضوح مىباشد . قوله : فانّه يجوز ان يكون للشيئ الخ : ضمير در [ فانّه ] به معناى [ شان ] مىباشد . قوله : بعضها اقرب اليه من بعض : ضمير در [ اليه ] به شيئى عود مىكند . قوله : اوضح منه للبعض الاخر : ضمير در [ منه ] به لازم راجع است . قوله : فلانّه يجوز ان يكون المعنى الخ : ضمير در [ فلانه ] به معناى [ شان ] مىباشد . [ مجاز و كنايه ] متن ثمّ اللفظ المراد به لازم ما وضع له ان دلّت قرينة على عدم ارادته فمجاز و الّا فكناية . و قدّم عليها ، لان معناه كجزء معناها . شرح عربى ( ثمّ ) اللفظ ( المراد به لازم ما وضع له ) سواء كان اللازم داخلا فيه كما فى التضمّن او خارجا عنه كما فى الالتزام ( ان دلّت قرينة على عدم ارادته ) ارادة ما وضع له ( فمجاز و الّا فكناية ) فعند المصنّف ان الانتقال فى المجاز و الكناية كليهما من الملزوم الى للازم اذ لا دلالة للازم من حيث انّه لازم على الملزوم الّا ان ارادة المعنى الموضوع له جائزة فى الكناية دون المجاز ( و قدّم ) المجاز ( عليها ) اى على الكناية ( لانّ معناه ) اى المجاز ( كجزء معناها )