در حصول و تحقّق دلالت مطابقه علم به وضع شرط است پس اگر اينمعنا حاصل باشد اصل دلالت تحقّق مىيابد و اگر هم حاصل نباشد دلالت مطابقه رأسا منتفى است پس بايد بگوئيم دلالت مطابقه امرش مردّد است بين وجود و عدم و از معانى قابل تشكيك نبوده تا بتوان برايش مراتب قائل شد . شرح نكته دوم مصنّف در متن گفت : و الّا لم يكن كل واحد دالّا عليه . و نگفت : و الّا لم يكن واحد منها دالا عليه يا لم يكن شيئ منها دالّا عليه . وجه اين تعبير آنست كه مصنّف قبلا گفته بود : لان السّامع ان كان عالما به وضع الالفاظ الخ . اينجمله [ عالما به وضع الالفاظ ] موجبه كليّه است زيرا معناى آن اينستكه : عالما به وضع كل لفظ و روشن است نقيض موجبه كليّه سالبه جزئيّه است لذا مصنّف با كلمه [ الا ] چون در مقام نقيض [ ان كان عالما به وضع الالفاظ مىباشد ] از اينرو عبارت [ و الّا لم يكن كل واحد الخ ] را آورد كه مفادش سالبه جزئيّه است و عبارت [ و الا لم يكن واحد منها ] را نگفت زيرا مفادت آن سالبه كليّه مىباشد و ذكر آن صحيح نيست . امّا اينكه جمله [ و الّا لم يكن كل واحد ] مفادش سالبه