و مراد از [ اشاره ] حركتى استكه بر معنائى دلالت كند همچون بالا بردن ابرو براى دلالت بر نفى مطلبى . قوله : امّا ان يكون للوضع مدخل فيها اولا : مقصود از [ اولا ] اشاره به دلالت عقليّه كه برحسب عقل صورت گرفته و دلالت طبعيّه كه بمقتضاى طبع است مىباشد . قوله : فالاولى : يعنى دلالت اولى كه لفظيّه وضعيّه باشد . قوله : هى المقصودة بالنظر هيهنا : يعنى در اينجا كه دلالت را به مطابقه و تضمّن و التزام تقسيم مينمائيم مراد و مقصود از [ مقسم ] دلالت وضعيّه لفظيّه مىباشد . قوله : و هى كون اللّفظ بحيث الخ : با قيد [ كون اللفظ ] دلالت غير لفظيّه خارج شد چه وضعيّه بوده و چه عقليّه و چه طبعيّه باشد . قوله : بالنّسبة الى العالم بوضعه : يعنى وضع لفظ براى معنا چه آنكه شخص وقتى دانست لفظ [ زيد ] براى فلانى وضع شده هرگاه اين لفظ گفته شود و وى آن را بشنود صاحب آن بنظرش مىآيد درحاليكه اين انتقال و دلالت در حقّ جاهل ثابت نيست . قوله : و هذه الدّلالة : يعنى دلالت وضعيّه كه از آن به دلالت معتبره نام مىبرند . قوله : على تمام ما وضع له : مقصود از [ تمام ما وضع له ] مجموع ما وضع له مىباشد . قوله : او على جزئه : ضمير در [ جزئه ] به ما وضع له راجع است . قوله : بانّ حصول الكلّ : مقصود دلالت مطابقه مىباشد .