توضيح قوله : و لم آل : معطوف است بر [ الّفت ] اصل آل ، أألو به صيغه متكلّم وحده بوده همزه اوّل براى تكلّم و همزه دوم فاء الفعل كلمه است لذا همزه دوّم را بالف قلب كردند زيرا قاعده آن است كه هرگاه دو همزه در اوّل يك كلمه جمع شده و دوّمى ساكن باشد آن را بحرفى كه مجانس حركت ما قبلش باشد بدل مىكنند و چون حركت همزه اوّلى فتحه بود لاجرم همزه دوّم را بالف قلب نمودند و واو را نيز از آخرش بواسطه جازم كه [ لم ] باشد حذف كردند . قوله : من الا لو : كلمه [ الو ] بفتح همزه و سكون لام بر وزن منع ولى صاحب قاموس اللغة آن را بضمّ همزه و لام همچون [ عنق ] ضبط نموده . قوله : و هو التقصير : ضمير [ هو ] به الو راجع بوده و مراد از تقصير كوتاهى و سستى در عمل مىباشد . قوله : و قد استعمل الا لو فى قلوبهم الخ : چنانچه گفته شد معناى حقيقى [ الو ] تقصير است كه معناى لازمى است ولى گاهى مجازا به معناى [ منع ] استعمال مىشود بلكه اين استعمال بطور شايع و رائج بوده بطوريكه معناى مزبور را مجاز مشهور تلقّى كرده‌اند از اينرو همانطوريكه برخى از محققين گفته‌اند مقصود شارح از [ قد استعمل ] اينست كه كلمه [ الو ] بطريق تضمين به دو مفعول متعدّى شده يعنى در [ آلوك ] معناى [ لم امنع ] تضمين شده است . متن : و رتبته ترتيبا اقرب تناولا من ترتيبه و لم ابالغ فى