و العامل فيه امّا لنيابتها عن الفعل و الاصل مهما يكن من شئ بعد الحمد و الصّلوة . و مهما ههنا مبتداء و الاسميّة لازمة للمبتداء و يكن شرط و الفاء لازمة له غالبا . فحين تضمّنت امّا معنى الابتداء و الشّرط لزمتها الفاء و لصدق الاسم ، اقامة للام مقام الملزوم و ابقاء لاثره فى الجملة . ترجمه شارح در ذيل عبارت متن يعنى [ امّا بعد ] مىگويد : كلمه [ بعد ] از ظروفى است كه مبنى بوده و از اضافه شدن قطع گشته است و تقدير عبارت چنين مىباشد : بعد الحمد و الصّلوة . و عامل در [ بعد ] كلمه [ امّا ] مىباشد زيرا اين لفظ نيابت از فعل دارد چه آنكه اصل [ امّا بعد ] مهما يكن من شئ بعد الحمد و الصّلوة بوده است . و كلمه [ مهما ] در اين عبارت مبتداء بوده و اسم بودن لازمه مبتداء است يعنى لفظ [ مهما ] بملاحظه مبتداء بودنش بايد اسم باشد و كلمه [ يكن ] شرط و لفظ [ فاء جوابيه ] غالبا ملازم و همراه آن مىباشد . بنابراين وقتى كلمه [ امّا ] متضمّن و حامل ابتداء و شرط بود لاجرم هم فاء را لازم داشته و هم متّصل شدن باسم را چه آن‌كه قرار دادن لازم مقا ملزوم و باقى گذاردن اثر ملزوم اجمالا اقتضاء اين امر را دارد . شرح فارسى : توضيح شارح در شرح كلمه فوق گويد :