سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
91
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)
است ايندو را معرب قرار دادهاند . قوله : كما هو الاصل فى وضع الحرف : ضمير « هو » به كون الوضع على حرف واحد او حرفين راجع است . قوله : فانّهما اسمان و بنيا لشبههما الحرف : تمام ضمائر تثنيه به « تاء » و « نا » راجعاند . قوله : فيما هو الاصل ان يوضع الحرف عليه : ضمير « هو » به ماء موصوله راجع بوده چنانچه ضمير در « عليه » نيز به آن عائد است . قوله : فالاوّل كما فى متى : مقصود از « الاوّل » معنائى است كه در مقابلش حرف وضع شده باشد . قوله : فانّها اسم و به نيت لتضمّنها معنى ان الشّرطيّة : ضمائر مؤنّث به « متى » راجع مىباشند . قوله : و الثّانى كما فى هنا : مقصود از « الثّانى » معنائى است كه در مقابلش حرف وضع نشده باشد . قوله : فانّها اسم و به نيت لتضمّنها معنى الاشارة : ضمائر مؤنّث كلّا به « هنا » راجع هستند . قوله : كان من حقّه ان يوضع له حرف : ضمير در « حقّه » به الّذى كه صفت معنى الاشارة است راجع بوده و ضمير در « له » به معنى الاشاره عود مىنمايد . قوله : لانّه كالخطاب : ضمير در « لانّه » به معنى الاشارة عود مىكند . قوله : لانّ شبه الحرف عارضه : ضمير منصوبى در « عارضه » به شبه الحرف راجع است . قوله : و هو التّثنية : ضمير « هو » به ما يقتضى الاعراب راجع است . متن : « 17 » و كنيابة عن الفعل بلا * تأثّر و كافتقار اصّلا