سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

79

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

اسم فعل است حال مىگوئيم : همچنين است اگر دلالت برماضى كرده و علامت آن را نپذيرد يا برزمان حال و آينده دالّ بوده امّا « لم جازمه » را قبول نكند يعنى در اين فرض نيز همچون فرض گذشته كلمه مذكور اسم فعل است نه فعل . قوله : قاله المصنّف فى عمدته : ضمير منصوبى در « قاله » به مطلبى راجع است كه در ذيل تتمّه نقل شد .