الف و لام زائده بردو قسم است : ز : الف و لام زائده لازمه مانند الف و لام الّذى و الّتى . ح : الف و لام زائده غير لازمه همچون الف و لام داخل برسر اعلام . پس از توجّه به اين مقدّمه مىگوئيم : اينكه شارح كلمه « الف و لام » در متن مصنّف را به « المعرفة » مقيّد ساخت و گفت : يكى از علائم اسم دخول الف و لام تعريف است مقصودش الف و لام تعريف عهد و تعريف جنس و زائده مىباشد و بدين‌ترتيب الف و لام موصوله مورد احتراز واقع مىشود چه آنكه الف و لام موصوله را اصطلاحا الف و لام تعريف نخوانند از اينرو برغير اسم يعنى افعال نيز گاهى و بطور ندرت داخل مىگردد . قوله : و ما يقوم مقامها : يعنى مقام الف و لام . قوله : كام فى لغة طىّ : فلذا شخص طائى در سؤالش از حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين عرض كرد : أمن امبرّ امصيام فى امسفر . « آيا روزه گرفتن در سفر عمل پسنديده و خوبى است » . و حضرت در جوابش فرمودند : ليس من امبر امصيام فى امسفر . « گرفتن روزه در سفر عمل شايسته‌اى نيست » . شرح عربى : و مسند ، اى الاسناد اليه . ترجمه و شرح : مصنّف گويد : يكى ديگر از علائم اسم مسند است . شارح گويد : منظور مسند اليه مىباشد نه مسند چه آنكه مسند مشترك بين اسم و فعل