مفعولى در « يتحمّله » به ضمير راجع است . قوله : فهو ذو ضمير : ضمير « هو » به خبر راجع است . قوله : مستتر فيه : ضمير در « فيه » به خبر عود مىكند . قوله : هذا اذا لم يرفع الخ : مشار اليه « هذا » استتار ضمير در خبر مشتقّ مىباشد . قوله : فان رفعه : ضمير فاعلى در « رفعه » به خبر مشتقّ راجع بوده و ضمير مفعولى به اسم ظاهر عود مىكند . قوله : لم يتحمّل : يعنى لم يتحمّل الخبر الضّمير . قوله : و ان جرى الخ : كلمه « واو » عاطفه بوده و لفظ « ان » بكسر همزه تا شرطيّه باشد و جمله شرطيّه معطوف است به جمله شرطيّه اذا لم يرفع الخ . قوله : على من هوله : ضمير « هو » به خبر و ضمير مجرورى در « له » به « من » راجع است كه مقصود از آن مبتداء مىباشد . قوله : و الّا : يعنى و اگر جارى برمبتداء نشده باشد . قوله : فله حكم : ضمير در « له » به خبر راجع است . قوله : ذكره بقوله : ضمير فاعلى در « ذكره » و ضمير مجرورى در « بقوله » به مصنّف راجع بوده و ضمير منصوبى در « ذكره » به حكم عائد است . متن : « 122 » و ابرزنه مطلقا حيث تلا * ما ليس معناه له محصّلا تجزيه و تركيب ابرزنه : فعل امر و ضمير « انت » فاعلش و ضمير متّصل به آن مفعولش مىباشد كه به ضمير راجع است . مطلقا : حال است از ضمير مفعولى . حيث : ظرف مكان ، متعلّق به « ابرزنه » ، مضاف .