سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

393

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

قوله : و ما بعده خبره : ضميرهاى مجرورى در « بعده » و « خبره » به وصف عود مىكند . قوله : لانّه اذا اسند الى الظّاهر : ضمير در « لانّه » و « اسند » به وصف راجع است . قوله : تجرّد من علامة التّثنية و الجمع : ضمير فاعلى در « تجرّد » به وصف عود مىكند . قوله : كالفعل : يعنى همانطوريكه فعل اگر به اسم ظاهر نسبت داده شود حكمش چنين مىباشد . قوله : ان تطابقا فى الافراد : ضمير فاعلى در « تطابقا » به وصف و ما بعدش راجع است . قوله : و كونه مبتدء مؤخّرا : ضمير در « كونه » به ما بعد الوصف راجع است . قوله : و كذا الوصف المطلق الخ : كلمه « مطلق » به صيغه اسم مفعول بوده و معناى عبارت چنين است : و همچنين است وصفى كه اطلاق مىشود برمفرد و تثنيه و جمع به صيغه واحد . متن : « 117 » و رفعوا مبتدئا بالابتداء * كذاك رفع خبر بالمبتداء تجزيه و تركيب رفعوا : فعل ماضى از باب منع ، يمنع ، و ضمير بارز فاعلش مىباشد . مبتدئا : مفعول است براى « رفعوا » . بالابتداء : جار و مجرور ، متعلّق است به « رفعوا » . كذاك : جار و مجرور ، متعلّق است باستقرّ ، خبر مقدّم . رفع : مضاف ، مبتداء مؤخّر