سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
327
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)
ما و يا من باشد . جواب از استدلال مذكور بعضى از استدلال كوفيّون چنين جواب دادهاند : جمله : هذا طليق ، جمله اسميّه بوده و « تحملين » حال بوده به معناى « محمولا » مىباشد ، بنابراين « هذا » اسم اشاره مىباشد . كلام شيخ سراج الدّين بلقينى شيخ سراج الدّين بلقينى مىگويد : ممكن است در اين مثال موصول محذوف باشد بدون اينكه احتياجى باشد « هذا » به معناى موصول فرض شود و تقدير عبارت : هذا الّذى تحملين مىباشد چنانچه در بيت ذيل موصول محذوف است : فو اللّه ما نلتم و ما نيل منكم * بمعتدل وفق و لا متقارب يعنى : پس به خدا قسم نيست آنچيزى كه شما به آن رسيدهايد و آنچيزى كه رسيده است از شما برابر و متساوى و موافق و نه نزديك بهم . شاهد در حذف موصول است و تقدير « ما الّذى نلتم » مىباشد . سپس شيخ سراج الدّين مىگويد : احدى را نديدم كه اين بيت را برتقديرى كه ما حمل كرديم حمل نموده باشد تمام شد كلام شيخ . شارح گويد : اينكلام از وى پسنديده و نيكو بلكه متعيّن مىباشد و بايد بيتى را كه اهل كوفه به آن استدلال نمودهاند مطابق تقدير شيخ سراج الدّين حتما حمل شود . قوله : و اجيب عنه : ضمير در « عنه » به استدلال كوفيّون راجع است . قوله : يجوز ان يكون ممّا حذف فيه الموصول : كلمه « يجوز » يعنى يمكن و ضمير در « ان يكون » به بيت مذكور در استدلال كوفيّون راجع است . قوله : قال و لم اراحدا خرّجه : ضمير در « قال » به شيخ سراج الدّين راجع