و فى سواه ، اىّ سوى المرتفع و هو المنتصب و المنخفض ، ذين ، للمذكّر و ، تين ، للمؤنّث ، اذكر تطع ، النّحاة . ترجمه و شرح : مبحث اسم اشاره شارح گويد : سوّم از معارف اسم اشاره است . و مصنّف آن را در كتاب تسهيل از موصول مؤخّر آورده و از حيث وضع بحث آن را پس از مبحث موصول ذكر نموده است با اينكه خود تصريح كرده باينكه رتبه اسم اشاره از جهت تعريف قبل از موصول مىباشد . بنابراين جاى سؤال است كه وقتى رتبه اسم اشاره پيش از موصول بوده و باصطلاح از آن اعرف است پس سبب در تأخيرش از آن چيست ؟ تعريف اسم اشاره : طبق آنچه مصنّف در كتاب تسهيل آورده اسم اشاره عبارتست از اسمى كه دلالت برمسمّا و معنائى نموده كه اين دلالت با اشاره و يا مصاحبت آن صورت مىگيرد . الفاظ اسم اشاره مصنّف گويد : بوسيله لفظ « ذا » بمفرد مذكّر و با الفاظ « ذى و ذه و تى و تا » به مفرد مؤنّث اشاره بنما . شارح گويد : با لفظ « ذا » بهرمفرد مذكّرى مىتوان اشاره نمود اعمّ از آنكه عاقل بوده يا غير عاقل باشد .