اتى : به صيغه ماضى ، فعل و فاعل و ضمير فاعلى آن به « علم » راجع است . و كنية : معطوف است به « اسما » چنانچه « لقبا » نيز چنين مىباشد . و : عاطفه . اخّرن : به صيغه امر حاضر ، مؤكّد بنون تأكيد خفيفه ، فعل و فاعل ، جواب شرط . ذا : اسم اشاره و مشار اليهش لقب است ، مفعول براى « اخّرن » . ان : شرطيّه . سواه : مضاف و مضاف اليه ، مفعول مفدّم بر « صحبا » . صحبا : فعل و فاعل و جمله « صحب سواه » جمله شرطيّه است . ترجمه : علم گاهى اسم و زمانى كنيه و در پاره‌اى اوقات لقب قرار مىگيرد . اگر لقب با غير خودش همراه بود واجب است از آن مؤخّر قرار گيرد . شرح عربى : و اسما اتى ، العلم و هو ما ليس كنية و لالقبا ، و كنية ، و هى ما صدّر باب او امّ . و قيل : بابن و ابنة ، من كنيت اى سترت كالكناية و العرب يقصد بها التّعظيم . و لقبا ، و هو ما اشعر بمدح او ذمّ . قال الرّضى : و الفرق بينه و بين الكنية معنا انّ اللّقب يمدح الملقّب به او بذمّ بمعنى ذلك اللّفظ بخلاف الكنية ، فانّه لا يعظم المكنّى بمعناها ، بل بعدم التّصريح بالاسم ، فانّ بعض النّفوس تأنف ان تخاطب باسمها .