قوله : و هو فصل يخرج النّكرات : ضمير « هو » به « يعيّن المسمّى » راجع است . قوله : يخرج المقيّدات : كلمه « مقيّدات » به صيغه اسم مفعول . قوله : و هو المعرّف بالصّلة : مانند جائنى الّذى قام ابوه . كه « الّذى » مقيّد است به « قام ابوه » . قوله : و ال : يعنى مقيّد به الف و لام تعريف مانند جائنى الرّجل . كه « رجل » مقيّد است به « الف و لام تعريف » و بواسطه آن مسمّايش معلوم مىشود . قوله : و المضاف اليه : يعنى مقيّد به مضاف اليه مانند جائنى غلام الرّجل . كه « غلام » مقيّد است به « الرّجل » و بواسطه آن مسمّايش مشخّص شده . قوله : و هو اسم الاشارة : چه آنكه تعريف در آن بواسطه اشاره و مواجهه بوده و آن امرى است معنوى نه لفظى . قوله : و المضمر : زيرا تعريف در آن بواسطه ارجاع به غائب يا تخاطب و يا حضور مىباشد و هريك از اين امور معنوى بوده نه لفظى . قوله : و خبر قوله « علمه » : ضمير در « قوله » به مصنّف راجع است . متن : « 73 » و قرن و عدن و لاحق * و شدقم و هيلة و واشق تجزيه و تركيب واو : عاطفه . قرن : معطوف است به خرنق و همچنين ساير معطوفات بعدى . ترجمه : و نيز علم شخصى مانند : قرن ، عدن ، لاحق ، شدقم ، هيله و واشق .