سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
231
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)
ديگر نواسخ مىباشد بين ارباب ادب اختلاف مىباشد لذا برخى « كنت ايّاه » را متعيّن دانسته و گروهى آن را اجازه نداده و متّصل آوردن را لازم دانستهاند . قوله : على الاصل : يعنى اصل در ضمير زيرا اصل اتّصال آوردن است به جهت رعايت اختصار . قوله : اوّلهما اخصّ : ضمير در « اوّلهما » به ضميرين راجع است . قوله : ما اشبهه : يعنى اشبه « سلنيه » . قوله : او احدى اخواتها : يعنى اخوات « كان » . قوله : انتما : الف آن اطلاقى است و به صيغه ماضى مجهول مىباشد يعنى نسبت داده شده . متن : « 65 » كذاك خلتنيه و اتّصالا * اختار غيرى اختار الانفصالا تجزيه و تركيب كذاك : جارّ و مجرور ، متعلّق باستقر ، خبر مقدّم . خلتنيه : مبتداء مؤخّر . واو : عاطفه . اتّصالا : مفعول مقدّم براى « اختار » . اختار : فعل مضارع به صيغه متكلّم وحده . غيرى : مبتداء . اختار : فعل ماضى به صيغه مفرد مذكّر غائب فاعلش ضميرى است كه به « غيرى » راجع بوده ، خبر . الانفصالا : الفش اطلاقى است ، مفعول براى « اختار » .