سپس شارح گويد : و گاهى در وقت ضرورت شعرى با اينكه آوردن ضمير متّصل ممكن است منفصل مىآورند چنانچه مثالش عنقريب خواهد آمد . قوله : و اللواحق له : ضمير در « له » به ايّا راجع است . قوله : لما فيه من الاختصار : ضمير در « فيه » به ضمير متّصل راجع است . قوله : الموضوع لاجله : ضمير در « لاجله » به اختصار عود مىكند . قوله : فان لم يتأت : ضمير در آن به ضمير متّصل راجع است . قوله : بان تأخّر عنه عامله : ضمير در « عنه » و « عامله » به ضمير راجع است . قوله : او حذف : يعنى حذف عامله . قوله : او كان معنويّا : ضمير در « كان » به عامل راجع است . قوله : او حصر : ضمير نائب فاعلى به ضمير راجع است . قوله : او اسند اليه صفة : ضمير در « اليه » به ضمير راجع است و مقصود از « صفت » صفت و موصوف نحوى نيست بلكه كلمه‌اى كه معناى حدثى دارد مىباشد اعمّ از آنكه فعل بوده يا وصف باشد . قوله : على غير من هى له : ضمير « هى » به صفت عود مىكند . متن : « 64 » و صل او افصل هاء سلنيه و ما * اشبهه في كنته الخلف انتما تجزيه و تركيب صل : امر حاضر ، مفرد مذكّر و فاعلش در آن مستتر است باستتار وجوبى . او : عاطفه .