قوله : و من معه : يعنى و من مع المتكلّم . قوله : بلنا المنح : يعنى ما مىرسيم به عطاء و بخشش . قوله : و هو تاء الفاعل الخ : ضمير « هو » به « ما عدا » راجع است . قوله : كاينة : يعنى مىباشند . قوله : لما غاب و غيره : ضمير در « غيره » به ما غاب عود مىكند . قوله : و المراد به المخاطب : ضمير در « به » به غيره راجع است . متن : « 60 » و من ضمير الرّفع ما يستتر * كافعل اوافق نغتبط اذ تشكر تجزيه و تركيب من : جارّه به معناى تبعيض . ضمير : مضاف ، مجرور به من ، متعلّق به استقرّ ، خبر مقدّم . الرّفع : مضاف اليه . ما : موصوله ، مبتداء . يستتر : فعل مضارع معلوم ، صله است براى « ما » . كافعل : يعنى كقولك : افعل . اوافق : معطوف است به « افعل » بحذف عاطف . نغتبط : معطوف است به « اوافق » بحذف عاطف . اذ : ظرفيّه ، متعلّق است به « تشكر » . تشكر : به صيغه فعل مضارع مخاطب . ترجمه : برخى از ضمائر مرفوع مستتر گرفته مىشوند مانند آنچه در « افعل » و « اوفق » و « نغتبط » و « تشكر » مىباشد .