منه : جارّ و مجرور ، متعلّق به « آخر » . الف : خبر است براى « آخر » و جمله « آخر منه الف » خبر است براى مبتداى اوّل . او : عاطفه . واو : معطوف به الف مىباشد . او : عاطفه . ياء : معطوف است به « واو » . فمعتلا : فاء جوابيّه بوده و كلمه « معتلّا » مفعول دوّم « عرف » است كه براى ضرورت شعرى برآن مقدّم گشته است . عرف : به صيغه ماضى مجهول و ضمير نائب فاعلى آن به « اىّ فعل » عود مىكند و تقدير كلام : فعرف معتلّا مىباشد . ترجمه : و هرفعلى كه آخر از آن الف يا واو و يا ياء باشد معتلّ شناخته شده است . متن : « 50 » فالالف انو فيه غير الجزم * و ابد نصب ما كيدعو يرمى تجزيه و تركيب الالف : مبتداء . انو : به صيغه امر حاضر ، فعل و فاعل . فيه : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « انو » . غير : مضاف ، مفعول براى « انو » . الجزم : مضاف اليه ، و جمله « انو فيه غير الجزم » خبر است براى « الالف » . واو : عاطفه .