مثلا در كلا و كلتا مىگوئيم : رأيت الرّجلين كليهما « بفتح لام قبل از ياء » . و رأيت امرأتين كلتيهما ( بفتح تاء قبل از ياء » . قوله : و تخلف الياء : كلمه « تخلف » يعنى جاىنشين مىشود . قوله : المتقدّم ذكرها : ضمير در « ذكرها » به الالفاظ راجع است . قوله : بعد ابقاء بفتح لما قبلها : ضمير در « قبلها » به ياء راجع است . متن : « 35 » و ارفع بواو و بيا اجرر و انصب * سالم جمع عامر و مذنب تجزيه و تركيب ارفع : به صيغه امر حاضر ، فعل و فاعل . بواو : جارّ و مجرور ، متعلّق به « ارفع » . و : عاطفه . بياء : جارّ و مجرور ، متعلّق به « اجرر » و « انصب » . اجرر : به صيغه امر حاضر ، فعل و فاعل . و انصب : معطوف است به « اجرر » . سالم : مفعولى است كه « ارفع و اجرر و انصب » در آن تنازع كرده‌اند لذا آن را مفعول براى « انصب » قرار داده و آن دو را در ضمير آن عمل مىدهيم كه در لفظ حذف شده‌اند و تقدير كلام ارفعه و اجرره مىباشد . جمع : مضاف اليه ، مضاف . عامر : مضاف اليه . و مذنب : معطوف است به « عامر » . ترجمه : جمع سالم عامر و مذنب را بواسطه واو رفع و بيا جرّ و نصب بده .