قوله : بكونه معربا : ضمير در « بكونه » به ذو راجع است . قوله : و فيه لغات : ضمير در « فيه » به فم عود مىكند . قوله : بتثليث الفاء : يعنى فاء آن را به ضمّ و فتح و كسر بخوانند . قوله : مع تخفيف الميم : يعنى ميم را بدون تشديد قرائت كنند . قوله : منقوصا : يعنى بدون اينكه در آخرش الف باشد . قوله : او مقصورا : يعنى همان سه وجه قبل با اينفرق كه آخرش الف مقصوره باشد . قوله : او مع تشديده : يعنى همان شش وجه قبل با اينفرق كه ميم تشديد داشته باشد . قوله : و اتباعها الميم فى الحركات : ضمير در « اتباعها » به فاء راجع است و مقصود از « حركات » حركات سه‌گانه ضمّه و فتحه و كسره مىباشد . قوله : كما فعل بعينى « امرء » و « ابنم » : يعنى در ايندو كلمه عين الفعل را در حركات تابع لام الفعل قرار داده‌اند . قوله : و انّما يعرب بهذا الاعراب : ضمير نائب فاعلى در « يعرب » به فم راجع بوده و مقصود از « هذا الاعراب » اعراب نيابى است . متن : « 29 » اب اخ حم كذاك و هن * و النّقص في هذا الاخير احسن تجزيه و تركيب اب : مبتداء . اخ : معطوف به آن بوده كه عاطفش ساقط شده چنانچه « حم » نيز چنين است .