سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

102

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

است . قوله : فيضمّ : يعنى اگر واو جمع به آن متّصل باشد مبنى برضمّ مىشود . قوله : او ضمير رفع متحرّك : يعنى ما لم يتّصل به ضمير رفع متحرّك . قوله : فيسكن : يعنى اگر ضمير مرفوع متحرّك به آن متّصل باشد پس مبنى برسكون مىگردد . قوله : لشبهه بالاسم : ضمير در « لشبهه » به فعل مضارع راجع است . قوله : فى اعتوار المعانى المختلفة عليه : كلمه « اعتوار » يعنى عارض شدن و ضمير در « عليه » به فعل مضارع راجع است . قوله : بل ان عريا : الف در « عريا » اطلاقى است و ضمير فاعلى در آن به فعل مضارع عود مىكند . متن : « 20 » من نون توكيد مباشر و من * نون اناث كيرعن من فتن تجزيه و تركيب من نون : جارّ و مجرور ، متعلّق به « عريا » ، مضاف . توكيد : مضاف اليه ، موصوف . مباشر : صفت براى « توكيد » . واو : عاطفه . نون اناث : مضاف و مضاف اليه ، معطوف به نون توكيد . كيرعن من فتن : جمله خبر است براى مبتداء محذوف و تقدير آن چنين است : و ذلك كيرعن من فتن . ترجمه : عارى باشد از نون تأكيد مباشره و از نون جمع مؤنّث و فعل مضارعى كه داراى نون اناث باشد همچون : يرعن .