صديق راجع بوده و ضمير فاعلى در [ وجده ] به زوج و ضمير مفعولى بصديق و ضمير مجرورى در [ عندها ] به مرئه عومد مىكند . قوله : فى الحجلة ليلة العرس : كلمه [ حجله ] بفتح حاء و جيم و لام در لغت عرب عبارت است از اطاق مزيّن و آراسته براى عروس و داماد كه شب اوّل عروسى را در آن بسر مىبرند و در فارسى بكسر حاء و سكون جيم استعمال مىنمايند . قوله : انّها تقتل به : ضمير در [ انّها ] به مرئه راجعست . قوله : بناء على انّها سبب تلفه : ضمير در [ تلفه ] به مرئه و در [ تلفه ] به صديق راجع است . قوله : بغرورها ايّاه : ضمير مؤنث در [ بغرورها ] به مرئه و ضمير مذكّر يعنى [ ايّاه ] به صديق راجع است . قوله : و الاقرب انّه اى الصديق هدر : يعنى دمه هدر . قوله : ان علم بالحال : مقصود اينست كه بداند زن شوهر داشته و حجله براى داماد ترتيب داده شده . قوله : بانّ دخوله اعمّ من قصد الزّنا : ضمير در [ دخوله ] به صديق راجعست . قوله : و لو سلّم : يعنى قبول كنيم كه دخول فقط براى زنا بوده قوله : بجواز قتل مريده : يعنى مريد زنا . قوله : مطلقا : يعنى و لو مرتكب عمل زنا نشده باشد . قوله : و الحكم المذكور الخ : كلمه [ الحكم المذكور ] مبتداء بوده و خبرش [ فى واقعه ] مىباشد . قوله : فلعلّه عليه السلام علم بموجب ذلك : مشار اليه [ ذلك ]