فغابت عنه به سنين ثمّ جائت بالولد فزعمت امّه انّها لا نعرفه ؟ قال : ليس لهم ذلك فليقبلوه ، فانّما الظئر مأمونة . قوله : الّا مع كذبها يقينا : يعنى مگر آكه كذبش يقينى و معلوم باشد . قوله : فيلزمها الدّية حتى تحضره : ضمير مؤنث در [ يلزمها ] به ظئر راجعست و ضمير مفعولى در [ تحضره ] به ولد برمىگردد . قوله : او من يحتمله : يعنى يا حاضر كند كسى را كه احتمالا بچه منظور باشد . قوله : لانّها لا تدعى موته : ضمير در [ لانّها ] و [ لا تدعى ] به ظئر راجع بوده و ضمير مجرورى در [ موته ] به ولد برمىگردد . و اين عبارت علّت است براى [ او من يحتمله ] يعنى اگر طفلى را كه احتمالا همان بچه مورد نظر است بياورد از وى قبول و پذيرفته مىشود چه آنكه وى ادّعاى موت بچه را نكرده تا شخص محتمل از او پذيرفته نشود . قوله : و قد تسلّمته : ضمير فاعلى به [ ظئر ] و ضمير مفعولى به ولد راجعست . قوله : فيكون فى ضمانها : زيرا مقتضاى على اليد ما اخذت حتى توديه چنين مىباشد . قوله : و لو ادّعت الموت : يعنى ظئر ادعّاه كند طفل مرده است . قوله : و حيث تحضر من يحتمله تقبل : ضمير فاعلى در [ تحضر ] به ظئر راجعست . قوله : و ان كذبت سابقا : يعنى و لو آنكه قبلا دروغ يقينى و مسلّم گفته باشد .