و سپس در دنبال [ عشرون درهم ] مىفرماين : تعيين اين مقدار بنا بر رأى مشهور بوده ولى ما در آن بر مدرك و مستندى دست نيافتيم بنابراين قول به اينكه بر متلف آن واجب است كه قيمت حيوان را بپردازد اجود و پسنديده‌تر مىباشد . و در دنبال [ و فى كلب الزرع قفيز من طعام ] مىفرماين : تعيين اين غرامت در روايت ابو بصير كه قبلا ذكر شد آمده است و برخى از اصحاب طعام را اختصاص به گندم داده‌اند كه اين البته نيكو و پسنديده مىباشد . و سپس در تعقيب [ و لا تقدير لما عداها الخ ] مىفرماين : اطلاق اين عبارت شامل سگ خانه نيز مىشود چنانچه اشهر القولين در اين مسئله همين رأى مىباشد ولى در روايت ابى بصير كه از احد الصادقين عليهما السلام نقل شده آمده است : در سگ اهل يعنى سگ خانه يك پيمانه از خاك ثابت است . و اينحكم را برخى از اصحاب اختيار فرموده و بر طبقش فتوى داده‌اند قوله : و خصّه بعض الاصحاب بالحنطة : ضمير منصوبى در [ خصه ] به طعام راجعست . قوله : و هو حسن : ضمير [ هو ] به تخصيص بعض الاصحاب راجع است . قوله : و هو اشهر القولين فيه : ضمير در [ فيه ] به كلب الدّار راجع است . متن : أما الخنزير فيضمن للذمي مع الاستتار به بقيمته عند مستحليه إن أتلفه . و بأرشه كذلك إن أعابه و كذا لو أتلف