متن : و لو وقع من علو على غيره قاصدا للوقوع عليه و لم يقصد القتل فقتل فهو شبيه عمد يلزمه الدية في ماله إذا كان الوقوع لا يقتل غالبا ، و إلا فهو عامد . فرع حكم كسى كه خود را از بلندى بر روى ديگرى انداخته بدون آنكه قصد كشتن او را داشته باشد شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر شخصى از بلندى بر روى ديگرى پرتاب شود و قصد كشته شدن زيرى را نداشته باشد ولى اتفاقا شخصى كه در زير قرار گرفته كشته شده فعل مزبور شبيه بعمد بوده مشروط به اينكه وقوع از بلندى بر غير غالبا موجب قتل نباشد . شارح ( ره ) در دنبال [ لو وقع من علوّ على غيره ] مىفرماين : در حالى كه شخص واقع از بلندى قصد وقوع بر غير را داشته منتهى نيّتش قتل و كشتن او نباشد لذا اين فعل از مصاديق شبيه عمد بوده و حكمش آن است كه قاتل ملزم است به اين‌كه از مال خود ديه مقتول را بپردازد و همانطورى كه مرحوم مصنف فرمودند شرط حكم ياد شده‌اينست كه وقوع از بلندى بر ديگرى غالبا موجب قتل نباشد چه آن‌كه اگر غالبا سبب قتل باشد ، قتل ياد شده عمدى محسوب مىگردد و قاتل را بايد قصاص نمود . قوله : قاصدا للوقوع عليه : ضمير در [ عليه ] به غير راجعست . قوله : فقتل : ضمير نائب فاعلى به غير راجعست . قوله : يلزمه الدّية فى ماله : ضمير در [ يلزمه ] و [ ما له ] به [ واقع ] راجع است . متن : و إن وقع مضطرا إلى الوقوع ، أو قصد الوقوع على