شارح ( ره ) مىفرماين : در اين حكم تفاوتى نيست بين اينكه ميّت مرد بوده يا زن باشد ، صغير بوده يا كبير باشد . و دليل آن اطلاق ادلّه وارده و اخبار كثيره مىباشد كه از جمله آنها حسنه سليمان بن خالد از مولانا ابى الحسن عليه السلام بوده كه در آن آمده است : ديه ميّت همان ديه جنين است كه در شكم مادر بوده قبل از آنكه روح در آن دميده شده باشد . شارح ( ره ) سپس مىفرماين : و قبلا گفتيم مذكر و مؤنث در جنين با هم متساوى هستند . و در خبر ديگر كه مرحوم كلينى آن را بطور مرسل از مولانا الصادق عليه السلام نقل كرده اينطور آمده كه امام عليه السلام براى منصور چنين فتوى دادند و آن را در وقتى بود كه برخى از دوستان منصور سر ديگرى را بعد از مرگش قطع نموده بوده و وى حكم آن را از امام عليه السلم پرسيد و سپس آن جناب علّت وجوب صد دينار را اينطور آوردند كه در نطفه بيست دينار و براى علقه بيست دينار به آن علاوه شده و براى مضغه بيست دينار ديگر اضافه گرديده و در صاحب عظم و استخوان 20 دينار ديگر افزوده شده و پس از آن خداوند خلقتى ديگر آفريده و در مقام مدح و تحسين فرموده است تبارك اللّه احسن الخالقين كه اين خلقت تا اينجا كه روح در آن حلول نكرده و در شكم مادر به صورت جنين مىباشد بمنزله ميّت است پس وقتى ديه آن صد دينار بود معلوم مىشود كه ديه ميّت نيز همين رقم مىباشد .